باریک اعتماد به نفس دوران کودکی لیلا حاتمی

باریک: اعتماد به نفس دوران کودکی لیلا حاتمی همیشگی تصویری تماشاگر زندگی تصویر

گت بلاگز مقالات سینمایی نشان نیاز همیشگی لیلا حاتمی به تکیه گاه عاطفی در رگ خواب

حمید نعمت الله در «رگ خواب» از همان اوایل فیلم، تکلیفش را با مخاطب روشن می کند؛ اینجا مقوله گره افکنی (چرایی غیبت های مشکوک و طولانی مرد) مسئله

نشان نیاز همیشگی لیلا حاتمی به تکیه گاه عاطفی در رگ خواب

در این مقاله به نقد و تحلیل فیلم موفق و خوش ساخت رگ خواب پرداخته شده است است.

نگاهی به فیلم رگ خواب

حمید نعمت الله در «رگ خواب» از همان اوایل فیلم، تکلیفش را با مخاطب روشن می کند؛ اینجا مقوله گره افکنی (چرایی غیبت های مشکوک و طولانی مرد) مسئله مهم فیلم و فیلمساز نیست. یک تماشاگر باهوش از همان اوایل فیلم می تواند حدس بزند که غیبت های طولانی مرد ریشه در چه مسئله ای دارد. هدفِ کارگردان بیش از برانگیختن حسِ کنجکاوی تماشاگر و سپس غافلگیر کردنش، به تصویر کشیدنِ پُر جزییات یک عشق پر شور و سودایی است؛ که البته در متن این عشقِ ویرانگر زنی واقع شده است است که به تدریج به پریشانی و شوریدگی می رسد. «رگِ خواب» بیش از هر فیلمی نگارنده را به یاد فیلم «سرگذشت آدل. ه»(فرانسوا تروفو) و عشق سودایی و دیوانه وار دختر ویکتور هوگو می اندازد.

عبارات مهم : اعتماد به نفس – دوران کودکی

بزرگسال کودک صفت یا فرزند های بزرگسال

«رگِ خواب» فیلمی شخصیت محور هست. در فیلم به گونه ای مینیاتوری و جزء پردازانه شخصیتِ «مینا»(لیلا حاتمی) به تصویر کشیده می شود. بدهید ترتیب درامی روانکاوانه و تجسم بخشِ یک فردیتِ خاصِ، شکل می گیرد. مینا یادآور شخصیت آشنایِ بزرگسالِ معصوم، بدون اعتماد به نفس و رویاپرداز است؛ که گاهی در اطراف خود می بینیم. شخصیتی که نیل پستمن از آن به عنوان «بزرگسالِ کودک صفت» ( Childish Adult) یاد می کند. شخصیتی که خود را باور ندارد و گاه حتی به هیچ می انگارد و هر لحظه محتاج تایید اطرافیان و تکیه کردنِ عاطفی به دیگران است.

از نظر نیل پستمن زندگی بیولوژیکی انسان از سه مرحله تشکیل شده است هست. او در کتاب “رسانه‌های تصویری و زوال دوران کودکی” می نویسد : «یک سرِ عمر انسان را دوران شیرخوارگی و سَرِ دیگر آن را دوران کهولت تشکیل می‌دهد. آن‌چه در وسط واقع شده است است و این سر را به آن سر متصل می‌کند، دورانی است که از «بزرگسالان کودک صفت» یا «بچه‌های بزرگسال» تشکیل شده است است. «بزرگسال کودک صفت» انسانی است که توانائی‌های احساسی او در طول زندگی‌اش شکوفا نشده و تفاوت چندانی با حالات دوران کودکی ندارد.»

نشان نیاز همیشگی لیلا حاتمی به تکیه گاه عاطفی در رگ خواب

هیچ انگاری و از پیش بازنده بودن مینا

لیلا حاتمی با نقش آفرینی پُرجزییات و درخشانش به خوبی، به فردیتِ متفاوت و روانکاوانه شخصیت مینا، جان بخشیده هست. حاتمی فقدان اعتماد به نفس، هیچ انگاری و از پیش بازنده بودنِ شخصیتِ مینا را، در بازی و میمیک صورت اش، با دستپاچه گی و اضطراب و مردد بودنش، به خوبی انتقال یافته می کند. ذوق کردن ها وخنده های کودکانه او، هنگامی که مورد تایید و توجه قرار می گیرد، و غمگین شدن و استیصالش هنگامی که نادیده انگاشته می شود، به خوبی یک «بزرگسالِ کودک صفت» را پیش رویمان مُجسم می سازد.

استیصال و نگون بختی شخصیتِ مینا، با جزییات درخشانی که حاتمی به نقش بخشیده، به تدریج مینا را بدل به شخصیتی مسخ شده است و چونان یک شبح می کند. در سکانس نهایی فیلم و در اوج یک نقش آفرینی درخشان(در میمیک صورت ، بیان و صداسازی و زبانِ بدن-body landguage)، لیلا حاتمی با صورت ای رنجور و ماتم زده و با قامتی در هم شکسته، با گام هایی نامتعادل، وارد رستوران می شود و با صدایی محزون و لرزان حقایق را برملا می کند.


نیازمند بودن همیشگی به تکیه گاه عاطفی

کارگردانی حمید نعمت الله مانند هر لحظه خلاقانه و دیدنی هست. گزینش میزانسن ها و سر و شکل دادن به نماهای فیلم هوشمندانه و تاثیر گذار هست. کافی است که میزانسن استثنایی پله های اضطراری را، که به خوبی بازتاب دهنده اوضاع معلق و غیر مطمئن و آسیب پذیر مینا هست، به یاد بیاوریم؛ یا حضورِ گربه در فیلم که تصویر العمل مینا در مقابلش عُصاره و جانمایه ای از شخصیت کلی مینا را پیش روی قرار می دهد؛ از وحشت ابتدایی اش(به نشان مضطرب بودن و نداشتن اعتماد به نفس در رو به رو شدن با هر پدیده تازه و ناشناخته یا کمتر آشنا شده) تا ارتباط عاطفی اش که در اوج استیصال با بغل کردن و فشردنِ گربه به خود، (به نشان نیازمند بودنِ همیشگی اش به تکیه گاهی عاطفی) تجسم یافته هست. کارگردانی سکانس های طوفان و باریدن برف، ضمن اینکه بسیارتاثیرگذار و استثنایی است . ما را هر چه زیاد در فضای بحران زده، غمگین و پُرچالش فیلم غرق می کند.

حمید نعمت‌الله از آن فیلم‌سازان ایده آلیست و گزیده‌کاری است که فیلم هایش معمولا از استاندارد سینمایی بالایی برخوردار هستند. مسئله ای که در مورد فیلم خوبِ «رگ خواب» هم صادق هست؛ و البته فیلم، بازی متفاوت و درخشانی از لیلا حاتمی را هم جهت تماشاگر، به عنوان هدیه ای به یادماندنی و دلپذیر به همراه دارد.

نویسنده: حسین آریانی

گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع: cinemacinema.ir

حمید نعمت الله در «رگ خواب» از همان اوایل فیلم، تکلیفش را با مخاطب روشن می کند؛ اینجا مقوله گره افکنی (چرایی غیبت های مشکوک و طولانی مرد) مسئله

واژه های کلیدی: اعتماد به نفس | دوران کودکی | لیلا حاتمی | همیشگی | تصویری | تماشاگر | زندگی | تصویر

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz